Interview met Leonie Clement

Het tiende Festival Cement: opwinding aan de wieg

Stel: Festival Cement 2009 in Maastricht is een Limburgse vlaai. Dan bestaat de bodem uit deeg van het Huis van Bourgondië en Productiehuis Brabant. Er ligt een frisse vulling op die bestaat uit podiumfruit, laboratoriumfruit en gespreksfruit. En de nieuwe artistiek coördinator Leonie Clement (32) hanteert het mes op deze tiende editie van Festival Cement.

Ze doet dat voor het eerst, maar snijdend vanuit het hart, zo blijkt al snel na haar aantreden in september 2008. “Ik wil vooral duidelijkheid scheppen. Cement moet hét makersfestival zijn. In eerste instantie richt het zich op de makers, dan op afnemers, pers en publiek. Het gaat erom dat we interessante, zo niet de meest interessante makers uit het zuiden tonen. En ik wil ook graag dat Cement hun ontwikkeling laat zien. Het moet een etalage zijn waarin we geloven, die ertoe doet voor de makers en de vakmensen. En daarnaast zie ik het liefst dat het publiek huiswaarts keert met namen in het hoofd om te onthouden.`

Leonie Clement voelt zich vereerd met haar aantreden juist bij gelegenheid van deze jubileumeditie. Als professioneel bezoeker - ze was theaterprogrammeur bij Theater Bis en later bij de Verkadefabriek – was ze gecharmeerd van de ongedwongen, losse sfeer van Cement. De vrijheid en durf die het festival uitstraalt, blijft ze koesteren. Voor haarzelf als artistieke motor staan betrokkenheid en professionaliteit voorop. Snel na haar aanstelling hanteerde ze resoluut het mes om Cement te verdelen in drie punten: Podium, Laboratorium en Gesprek.
Het Podium voor de ‘affe’ voorstellingen, die bij wijze van spreken daarna op tournee kunnen. Podium-producties onderscheiden zich duidelijk van het Laboratorium, de verzamelnaam voor allerlei typen onderzoek binnen Cement: van tekstlezing tot eerste experimenten met muziek en beweging.
En dan is er het Gesprek, de vlaaipunt betopt met ontmoetingen tussen theatervakmensen, en gelardeerd met debat. Het Gesprek behelst onder meer dat er een centrale ontmoetingsplek is, de Groote Sociëteit, vooral bedoeld ter verdieping en bespiegeling. De jonge theatermakers en de vaklui moeten hier iets aan hebben, en het publiek kan er getuige van zijn. En tot slot - in de coulissen is de centrale festivalgast actief. Floor Huygen, artistiek leider van Artemis (zie interview elders in dit magazine), valt de eer te beurt om de jonge makers de volle zes dagen te aan- en beschouwen.

De nieuwe artistiek coördinator leeft toe naar het festival als iemand die het hele jaar bezig is met het organiseren van het beste feestje, met de leukste mensen. En uiteraard kan niet iedereen genood worden. “Ik wil beweging voelen, bewogen worden: ontroerd raken, me verbonden voelen, stil vallen, geïrriteerd zijn, opveren, noem maar op. Als podium-programmeur was ik natuurlijk veel bezig met het oordelen over voorstellingen, nu mag ik me in een vroeg stadium al bezig houden met de ontwikkeling van een maker, met het maakproces en dan pas met het eindproduct. Mijn hart ligt bij de jonge makers. Alles is nog mogelijk in dit stadium, de kans op verrassing is het grootst en het is opwindend om aan de wieg te staan van talent. Ik hoop dat Festival Cement een soort explosie wordt.”